Visit BBAT

Maandblad voor de aquarium-, terrarium- en vijverliefhebber
Visit BBAT
terug
Jaargang 65 - 2012
vorige maand Volgende maand
   

 

Jaargang 65 – Nr. 5 - Mei 2012
 
ISSN 1372-6501

Foto: Robert Van Mossevelde
Nematobrycon palmeri, de keizertetra
Jacques Roelandts - Siervis Geraardsbergen
138
Nematobrycon palmeri, is een uiterst raszuivere vis met een sterke dynamische en esthetische uitstraling. Zijn statig voorkomen ... keizerlijk, om het zo te zeggen, rechtvaardigt ruimschoots zijn algemene naam van “keizertetra”. Zijn uiterlijk in de vorm van een waterdruppel maakt hem tot een symbool van het aquatisch milieu. Het is zonder twijfel een van de mooiste soorten in de orde der Cypriniformes (karperachtigen). Hij behoort tot de familie der Characidae en de onderfamilie der Tetragonopterinae. De naam kunnen we als volgt ontleden: nemato = met filamenten (verlengde vinnen); brycon = bijten, tanden; de soortnaam palmeri = van Palmer, de naam van de ontdekker van de vis.
Zijn natuurlijke habitat is gelegen aan de westkust van Colombia tussen de Stille Oceaan en de bergketen van de Andes. Hij geeft de voorkeur aan langzaam stromende bosrivieren. Hij leeft in rivieren en zijrivieren van de kustvlakte, met name in het bekken van San Juan en de Río Atrato en haar zijrivieren. Hij komt meer dan waarschijnlijk ook voor in de Río Cauca, een zijrivier van de Magdalena rivier, 1.250 km lang en in de Patia, een Andes-rivier van 400 km lang die uitmondt in de Stille Oceaan. Colombia heeft grote klimaatsverschillen, afhankelijk van de hoogte. Het klimaat is subtropisch tussen 450 en 2.300 m, droog in de laagvlakten, langs de kusten en in de diepe valleien van de Patia en de Magdalena, met temperaturen tussen de 24 en 27 °C. Regenval is overvloedig langs de kust van de Stille Oceaan. Beschreven door Eigenmann in 1911 en sinds de jaren 60 is de keizertetra een favoriete aquariumvis.
Het succes is te verklaren door het mooie kleurpatroon met wisselende kleuren, de bijzondere vorm van de vinnen en het feit dat hij spontaan kweekt in het aquarium.
 

Foto: BBAT-archief
Aphyosemion lamberti
Fernand Verbeeck - Aquatom vzw
146
Zoals gewoonlijk kijken we eerst even naar de betekenis van de wetenschappelijke naam. Aphyosemion is gevormd uit de klassiek Griekse woorden aphye = slank, semion = vlag, vaandel. Dus in verband met de lichaamsvorm en de als een vlag uitziende vinnen wordt dit dus slanke vaandeldrager en werd toen gebruikt voor een sardien of een ansjovis. En lamberti is een eerbewijs aan Jacques Lambert uit Roeselare die heel wat killi’s beschreef.
Waar komt dat moois vandaan? In 1964 op 23 oktober ontdekten J. Gery en J. Lambert de visjes op 5 km van Booué, tussen Ayem en Booué in het Ogoué bekken in centraal Gabon. Later vonden andere speurders in het noordwesten van Congo ook meerdere populaties en dat op circa 2.000 km van Booué. Dat het hier plaatselijke varianten betreft, staat buiten kijf. Hun natuurlijke biotoop wordt gevormd door kleine ondiepe poeltjes in de bossen. Dit zijn veeleer plassen met een diepte tussen 3 en 10 cm.
De mannetjes zijn blauw tot turkooisblauw en dragen op het lichaam en de roodgezoomde wimpelvromige vinnen talrijke rode vlekken. Bij oudere dieren is de staart liervormig. De dames hun tooi bestaat uit een blauwgrijze fond met roodbruine spikkels op de schubben en de doorzichtige afgeronde vinnen. In de natuur bereiken de mannetjes maximaal 50 mm. In het vivarium is dit beperkt tot 35 mm en de vrouwtjes zijn nog iets kleiner. Aphyosemionlamberti elegans bezit zwarte randen aan de onpare vinnen. Onze visjes behoren tengevolge van hun basiskleur zonder twijfel tot de zogenaamde blauwe fase.
De vissen komen het best tot hun recht indien ze gehouden worden in een aquarium met een waterstand van hoogstens 20 cm en voorzien van een bodem uit turfvezel of bedekt met javamos. In tegenstelling tot andere aphyosemions verdragen ze zeer goed het licht, maar slecht een verhoogde temperatuur, 25 °C is zeker te warm. Zorg voor een dichte randbeplanting en veel schuilplaatsen. Mogelijk kan men ze ook houden in een paludarium voorzien van een groot bekken.
 

Foto: BBAT-archief
Eviota sigillata, de kortst levende gewervelde op aarde
Eddy Derijst - Siervis Geraardsbergen
150
Pas in 1983 door Jewett & Lachner beschreven, behoort Eviota sigillata tot de kleiner blijvende gobiesoorten die de koraalriffen bewonen in de Indische en Stille Oceaan. Het is nu juist dit tot maximaal 20 mm uitgroeiend visje, dat de twijfelachtige eer heeft het wereldrecord van het kortst levende gewerveld dier op zijn naam te schrijven.
In zijn doctoraatsthesis bestudeerde Martial Depezynski, onder leiding van prof. David R. Bellwood aan de James Cook Universiteit (Townsville, Queensland, Australië), de levenscyclus van dit visje. Het resultaat is verbazingwekkend. Volgens Depezynski is de levensduur van E. sigillata maximaal slechts 8 weken (gemiddeld 59 dagen). Hiervan verblijven de pas uitgekomen larfjes 3 weken onder de waterspiegel in de stroming van de open oceaan. Daarna duiken ze opnieuw naar het rif, waar ze gedurende ongeveer 2 weken de metamorfose naar volwassen stadium ondergaan. De rest van hun leven, slechts 3 weken, gaan ze op zoek naar een partner om het voortbestaan van de soort te verzekeren.
Deze korte levensduur kon de onderzoeker vaststellen aan het otolith van volwassen exemplaren. Dit oorsteentje, dat volgens Depezynski, vergelijkbaar is met de zwarte doos van vliegtuigen, bevat ringen die zich dagelijks op het otolith hebben afgetekend (zoals jaarringen van bomen). Bij de grootste exemplaren van ca 20 mm werden maximaal 59 ringen waargenomen. Hiervan kon hij 24 dagen larvestadium onderscheiden, doorgebracht in het open water van de oceaan en 35 dagen doorgebracht op het rif. Hiervan zijn de eerste 10 dagen op het rif het metamorfose stadium ter overbrugging van larve naar volwassen vis.
Bij nakweek in het aquarium, bleken de wijfjes gedurende een periode tussen 11 en 17 dagen, tot drie keer 108 à 163 eitjes af te leggen. Dus ruim 400 eitjes tijdens hun korte leven. Na de paring bewaken en verzorgen de mannetjes de eitjes tot de larfjes uitkomen en naar de waterspiegel stijgen.
In de natuur gebeurt de voortplanting het ganse jaar door. Dat betekent, aan 8 weken per levenscyclus, dat van deze soort elk jaar 7 generaties het leven ziet. Tijden hun larvestadium in het open water van de oceaan, staan ze natuurlijk ten prooi van allerhande planktonetende dieren. Zo gaat minstens 95% van het broed verloren en komt slechts maximaal 5% op het rif terecht om met enig geluk hun soort voort te planten. Nota: het vroegere record stond ook al op een vis, nl. een Afrikaanse killie Nothobranchius furzeri die het tijdens het regenseizoen ongeveer 10 weken leeft.
 

Foto: Luc Loyen
Gids voor de kleuring van SPS koralen
Germain Leys - Tanichthys Hasselt
152
Onlangs las ik een post van Ryan Gripp op de website www.reefbuilders.com over het verband tussen de toevoegingen van sporenelementen en de kleuring van SPS koralen (= Small Polyp Stony of kleinpoliepige steenkoralen). Ik kon het niet nalaten om u te laten meegenieten van deze ervaringen en vertaalde de forumpost.
Deze gids probeert om u te helpen bij het kweken van SPS koraal. Dit werd geschreven door het forumlid Shadowramy en het verduidelijkt specifieke ideeën en strategieën waarmee u de kleur van uw SPS koralen kunt beïnvloeden. Dit veronderstelt dat u een min of meer fundamenteel inzicht hebt in de waterparameters in uw aquarium. In het verleden werd ik vaak gevraagd een artikel over koraalkleuring te schrijven evenals mijn eigen ervaringen over specifieke methodes voor het bereiken van bepaalde kleuren. Gewoonlijk vraagt men mij: “Hoe krijgt u goede kleuren?” Dan antwoord ik met de vraag: “Welke specifieke kleur wil u verbeteren?” In de loop van de afgelopen verscheidene maanden heb ik gewerkt aan methodes om bepaalde kleuren te krijgen. Ik heb eigen testen gedaan evenals heel wat andere aquaria bezocht en gezien wat zij deden om bepaalde kleuren te verkrijgen. Ik denk dat ik nu definitief een basisgids heb gemaakt voor zij die het interessant vinden. Gelieve er nota van te nemen dat ik veronderstel dat u aan de minimum vastgestelde normen voldoet voor het houden van SPS koralen, namelijk een sterke verlichting, het juiste calciumgehalte, een sterke eiwitafschuimer en levend steen.

Hierna geeft de auteur een overzicht van o.a. Gele SPS koralen; Groene SPS koralen; Blauwe en sommige purperen SPS koralen; Rode/roze en sommige purperen SPS koralen en Purperen SPS-koralen.

Foto: Guido Lurquin
Vijvers... met een mooie rand
Guido Lurquin - De Siervis Leuven
158
Een mooie randafwerking verhoogt de schoonheid van onze vijver. Indien er voor gezorgd is dat de vijverrand perfect waterpas ligt, bijvoorbeeld door het gebruik van ecolatten, dan zal het verder afwerken niet moeilijk zijn. Heel belangrijk is dat de vijver is volgelopen met water vooraleer men de folie aan de rand definitief bevestigt.
Vooraleer een beslissing te nemen is het nuttig uw eigen tuin en vijveromgeving nauwkeurig te bekijken en te vergelijken met de foto’s die wij hier tonen. Om tot een mooie tuin- en leefomgeving te komen, zijn harmonie en herhaling belangrijk. Werd er bijvoorbeeld een bepaald type hout gebruikt in de tuin, voor het terras of pad, dan is het een goed idee de vijver in dezelfde stijl voort te zetten. Heeft u een pad in gebakken kleiklinkers dan kunnen die ook herhaald worden in de vijverrand. Toch moet men ook weer niet te strikt gaan. Afwisseling in materialen is ook mooi, zelfs rond één en dezelfde vijver. Men kan bijvoorbeeld een kant afwerken met klinkers, een andere zijde met hout en een derde met planten. De hoofdbedoeling van de vijver heeft ook enige invloed op de keuze van de materialen. Bij een zwemvijver behoren warme materialen zoals hout en gebakken kleiklinkers. Turfblokken en andere scherpe stenen zijn hier minder op hun plaats. De baders zouden er zich aan kunnen bezeren. Ook bij een typische koivijver moeten we oppassen met al wat scherp is. De grote vissen mogen er zich niet aan verwonden. Voor het kweken van verschillende soorten kleine vissen is de aanwezigheid van een kiezelstrand een noodzaak. Ze zetten daar hun eitjes af. De schoonheid van vele waterplanten wordt opgekrikt indien ze gecombineerd worden met afwerkingsmaterialen zoals arduin, graniet of hout. Zeker bij een vijver die speciaal bedoeld is voor kleine dieren moet er voor gezorgd worden dat deze gemakkelijk in en uit het water kunnen op verschillende plaatsen.
  BBAT-informatief 166
  VOEDSELGIDS Bladluizen (2)  
Top   Visluizen (1)